21 maanden ondernemen: een tussenbalans

Na 7 maanden ondernemerschap schreef ik over de initiële angsten, over mijn passies en natuurlijk de dromen die ik had met eBrella. Mijn compagnon Rachid vroeg me enkele weken geleden hoe het daar mee stond; wat is er van bewaarheid, waar moeten we verder aan werken? Een mooie vraag van hem, maar belangrijker nog; hoe zit het daar eigenlijk mee?

Never forget that only dead fish swim with the stream.

Om te beginnen ben ik gelukkiger dan ooit. Dat heeft in mijn geval veel te maken met de vrijheid die ik heb. Niet te verwarren met vrije tijd. Het gaat om vrijheid waardoor je ’s ochtends altijd met het goede been uit bed komt, omdat je weet dat alles wat je die dag te wachten staat jouw keuzes zijn, en je er te allen tijde zelf in kunt blijven sturen. Omdat je weet dat je iedere dag mag ontwikkelen, mag incasseren, mag groeien, mag genieten en mag dromen. En in die 5 woorden zit de kern van mijn verhaal. In combinatie met het woordje ‘mogen’.

Ontwikkelen in ondernemerschap

Het is wonderlijk om jezelf te zien en te voelen groeien. Het is niet heel makkelijk dat te benoemen, maar ik zal een poging doen. Uiteraard kan ik het alleen maar vergelijken met de 5 jaar dat ik bij Tam Tam werkte, een bedrijf waar ondernemerschap enorm werd en wordt gewaardeerd. Toch merk je dat als je echt een ondernemershart hebt ‑ en ik geloof dat ik dat heb ‑ uiteindelijk tegen barrières aan loopt in het bedrijf van een ander. Zaken als onderbuik gevoel, eigenaarschap en drijfveren worden gewaardeerd, maar er komt een moment dat je je mond moet houden. Dat is overigens logisch en gezond, maar je moet je wel met die positie kunnen verenigen.

Bij eBrella zijn alleen Rachid en ik, en sinds kort ook Mart verantwoordelijk voor het succes van ons bedrijf. Die verantwoordelijkheid drukt gek genoeg minder zwaar op mijn schouders, dan toen ik nog in dienst was bij Tam Tam. De keuzes hebben natuurlijk veel meer impact, maar het zijn onze keuzes, onze successen en ons falen, en bijsturen is in een kleine onderneming als de onze is snel mogelijk. Plus; de verantwoordelijkheid ligt bij jezelf. Je kunt alleen maar teleurgesteld zijn in jezelf, want alle keuzes heb je zelf (mede) gemaakt. Doordat we uitsluitend werken met andere ondernemers, en geen personeel hebben, kunnen we bovendien rekenen op zo’n zelfde soort verantwoordelijkheidsgevoel bij iedereen met wie we dagelijks te maken hebben. En als dat er toch niet blijkt te zijn, hebben we de keuze in het vervolg niet meer met die persoon te werken. Dat houdt het lekker overzichtelijk!

Die vrijheid voelt fantastisch, en blijkt voor mij persoonlijk de ideale voedingsbodem om te blijven ontwikkelen. En het mooie is, dat die ontwikkeling niet alleen op mij en het bedrijf afstraalt. Het werkt ook zo voor Rachid. eBrella bestond immers voor mijn komst al 4 jaar, maar we hebben sinds 1 januari 2012 op enorm veel fronten groei kunnen realiseren. Niet alleen in omzet en winst, maar vooral in dienstverlening, samenwerkingen en doelstellingen. En dat is wellicht wel het grootste geschenk van de afgelopen 2 jaar; iets kunnen betekenen voor een ander, terwijl je geniet van iedere dag die je mag groeien.

Incasseren, de eerste klap valt het zwaarst

Het is helaas ook niet alle dagen feest. Een aantal weken geleden kregen we onze eerste grote tegenslag te verwerken. De grote partijen in Nederland zoals banken of telecombedrijven werken uitsluitend via brokers.  Dat zijn partijen die de contractuele verplichtingen met externen voor zulke bedrijven afhandelen én ook het risico voor hen dragen. Corso was voor ons de contractuele tussenpersoon bij een van onze grootste klanten. En Corso – potdomme – besloot failliet te gaan op 11 november. Frapant om te zien hoe je in eerste instantie de ‘filmmodus’ aanzet: ‘morgen word ik wakker en dan blijkt het allemaal een late 1 april grap‘. Maar de volgende ochtend stond Rachid zijn gezicht nog steeds op onweer, en drong eindelijk tot me door: ‘we hebben 53.000 euro omzet verloren, en een aanzienlijk deel daarvan als daadwerkelijk verlies geleden…’. Gedeeltelijk kunnen we ons dat zelf aanrekenen; de betaaldatum was verstreken, maar dan nog verwacht je niet dat 15 dagen later een bedrijf failliet is. Of nouja, dat hadden we dus wel moeten incalculeren. Het goede nieuws is dat we de freelancer al wel hadden betaald, dat is immers een stuk van de dienstverlening van eBrella. Wij vangen de klappen op voor onze mensen. Desalniettemin is het wel enorm zuur voor de omzet en de winst waar je een jaar lang voor knokt met je team. Maargoed; ook dat is ondernemen, het hoort erbij. Too bad, peanut butter. Het doet me eens te meer realiseren waarom ondernemerschap kan lonen; je loopt de risico’s van een ander, en dat kan goed uitpakken, én dat kan verkeren.

Op dit debacle na hebben we verrassend weinig tegenslag ervaren. Wel hebben we talloze kleine foutjes gemaakt die je vooral meeneemt in een volgend gesprek of een volgende keuze.

Groeien tot een nieuwe versie van jezelf

Een andere voorlopige conclusie is dat ik nu veel beter weet waar ik wel en niet goed in ben. Op het moment dat je positie X in bedrijf Y hebt, is dat je rol. Je kunt in die rol groeien, of groeien naar een andere positie, maar dat is een kwestie van tijd. En het moet je gegund zijn. In mijn rol nu hangt alles af van het feit of mijn hart er sneller van gaat kloppen. Indien dat niet het geval is, hebben we de luxe een goed netwerk van professionals te kennen waar we klussen kunnen beleggen. In mijn geval betekent dit dat ik me uitsluitend nog bezighoudt met projecten rondom toegankelijkheid. Waar mijn hart heel duidelijk sneller van gaat kloppen natuurlijk. En als dat werk ooit op is?

Genieten van iedere dag

Enkele weken geleden was ik in Kopenhagen voor de kick-off van een Europees project rondom toegankelijkheid. Ik riep aan het einde van de tweede dag gekscherend dat we onszelf tot doel moeten stellen over 2 jaar allemaal zonder werk te zitten. De missie van zo een Europees project is alleen geslaagd als toegankelijkheid over 2 jaar in de hoofden van alle verantwoordelijke beleidsmedewerkers en uitvoerende medewerkers zit. Die suggestie viel niet zo goed, men ging een beetje onrustig in de stoel schuifelen en er kwamen argumenten op tafel als ‘dat dat niet realistisch is’, en ‘er nog vele jaren werk is om echt ons doel te bereiken’. Uiteraard realiseer ik me dat, maar we doen dit werk niet voor onszelf, maar voor gelijke rechten voor iedere gebruiker van digitale diensten. Ach, een beetje prikken mag wel, toch? ;-)

Per 1 oktober hebben we een tweede locatie geopend in de Caballerofabriek in Den Haag (we behouden ons oude kantoor in het Innovation Lab van Tam Tam, te Rijswijk). Een industrieel gebouw dat is verbouwd tot creatief broeinest, en voor mij heel duidelijk de juiste snaar weet te raken. We hebben een ruimte genomen, waar we 8 werkplekken hebben ingericht en een aparte vergaderruimte. De werkplekken waarvan we er 4 zelf gebruiken en op dit moment 3 verhuren. Boudewijn Bugter van Customer Revolution was onze eerste huurder, en de jongens van Zwaar Contrast huren de andere twee bureau’s. Het laatste bureau is een flexplek voor mensen die even komen aanwaaien, een dag willen komen werken of die gewoon een kop koffie komen doen en ondertussen even wat mail willen wegwerken. We hebben een klein barretje voor de kleine overlegjes, en de vergaderruimte zijn we op dit moment aan het inrichten tot conference call ruimte, zodat we ook bereikbaar zijn voor onze internationale partners.

Het kantoor heeft mij veel rust gebracht. Ik merk dat ik er iedere dag opnieuw van geniet, van een plek die goed voelt, waar ik me goed kan concentreren,  en ook hier maakt eigenaarschap wel degelijk iets uit. Het is jouw plek, die je kunt inrichten zoals je wilt. Rachid wilde graag een roze koelkast. Kan hij ook niets aan doen, maar hij heeft ‘m wel. We wilden een beer aan de muur. Done. Ethisch bezwaar tegen? Mag. Hij was gelukkig al dood toen we ‘m ophingen, dus.

Als ik zou moeten samenvatten wat de afgelopen 2 jaar mij hebben geleerd, dan ontkom ik er niet aan de Engelse journalist en satiremaker Malcom Muggeridge te citeren; Never forget that only dead fish swim with the stream. Het is bepalend onze eigen koers te kunnen varen (zwemmen, zo je wilt) en dat mag best tegen de gevestigde orde in gaan, graag zelfs, want alleen dan kan het leiden tot iets nieuws.

Dromen over morgen

De subtitel van dit artikel luidt niet voor niets ‘een tussenbalans’. Ik ben nog lang niet klaar. Niet met eBrella, niet met de samenwerking met held Rachid, en niet met ondernemen, veranderen en bewegen. Het zit gedeeltelijk in alle Nederlanders, maar in mij nog net iets meer om altijd te blijven denken dat het beter kan. En dat het beter móet. Vorig jaar schreef ik ook over mijn dromen. Nog even een samenvatting, met daarbij een statusupdate.

  • eBrella als maatstaf voor de beste mensen —Binnen eBrella richt ik me op front-end development. Dit actiepunt van vorig jaar is zeker niet ‘af’, maar we zijn wel heel ver gevorderd hierin. Ik ben vooral heel trots op de samenwerking met freelancers die zeggen liever niet met recruitmentbedrijven te werken. Blijkbaar doen we iets goed.
  • Werkplek voor freelancers — Done! Niet verwacht, en toch gekomen. We hebben een geweldig kantoor, we hebben enorm getalenteerde mensen bij ons in de unit, en klanten en relaties vinden het leuk om bij ons langs te komen en vinden het fijn om een dag bij ons te werken.
  • Internationale klanten — Vorig jaar heb ik enkele klussen in Londen gedaan. Ik mag meewerken aan een Europees project. Voor een project voor het Ministerie van Binnenlandse Zaken werken we samen met de State University van California, en twee grote bedrijven in Noord-Amerika. Is dat wat we wilden?  Gedeeltelijk ja, en het is nu een heel natuurlijk proces. Die internationalisering blijft een droom, maar wel één die iedere maand dichterbij komt.
  • Werken met talenten, ongeacht hun beperking of achtergrond — Begin 2013 hebben een samenwerking opgezet met Stichting Doel in Delft. Samen met hen hebben we een dienst opgezet voor het ondertitelen van video, om enkele van de mensen die zij begeleiden bij reintegratie van de arbeidsmarkt bij ons weer aan het werk te krijgen. Was dit een succes? Gedeeltelijk absoluut. We hebben met veel plezier enkele klanten mogen bedienen, we hebben kwalitatief en prijstechnisch een goede dienst kunnen opzetten. Aan de andere kant is het een heel arbeidsintensief proces, en tot mijn spijt merk ik aan mezelf dat ik daar niet altijd voldoende tijd in heb gestoken. We werken nog steeds samen met twee van deze helden, maar het is eigenlijk onvoldoende, en dat komt omdat wij te weinig actieve sales kunnen doen op deze tak van sport. Het heeft onvoldoende aandacht gekregen, en bloed daarmee langzaam dood, onbewust en onbedoeld. Wel is het enorm leerzaam geweest, en heb ik er veel plezier aan beleefd. We hebben goed contact met de helden kunnen maken, en ik denk ook zeker dat we in de toekomst deze dienst kunnen blijven aanbieden. Omdat het echter niet alle focus heeft, merk je dat het blijft modderen. De komende tijd moeten Mart, Rachid en ik hierover een knoop doorhakken. Actiepunt blijft dus staan voorlopig :)

Mijn tips voor een ander

Nou. Dat was een hele zit he? Het was niet bedoeld als een ellenlang verhaal, maar dat is het onbedoeld toch geworden. Het is misschien in een lopend verhaal lastig duidelijk te maken wat je een ander zou kunnen of willen meegeven om het beter te doen dan jijzelf. Daarom een lijstje met tips voor een ander die ondernemen overweegt.

  • Doe uitsluitend waar je goed in bent, én belangrijker nog; doe vooral niet waar je niet goed in bent — Zoals ik eerder in dit epistel al schreef ben je in functie X bij bedrijf Y heel erg gefocust op datgene wat van je wordt verwacht. Het is heel erg wennen je plek te vinden en te claimen vanaf het moment dat je gaat ondernemen. Natuurlijk ben je uiteindelijk verantwoordelijk voor alle taken binnen je onderneming, maar doe vooral niet alles zelf. In mijn geval; factureren, boekhouden, financiën najagen en het financiële overzicht houden zijn simpelweg niet mijn sterkste punten. En; ik vind het niet leuk. Door dat uit te besteden bespaar je over het algemeen geld, zo’n accountant kent veel beter de ins en outs, je hebt iemand met wie je kunt sparren, en zij zijn er veel minder tijd aan kwijt dan wanneer je het zelf gaat doen. En tsja, tijd is geld hè.
  • Volg je hart, durf anders te denken — Dat geeft energie. Die gedachtes en ideeën zijn als het goed is de kern van jouw bedrijf. Soms staat dat haaks op de gevestigde orde, maar dat is volgens mij een prima uitgangspunt voor een bedrijf. Durf daar ook invulling aan te geven, praat er veel over met anderen, leg het in de week en toets daarmee de haalbaarheid. Blijf in beweging.
  • Leer je tijd goed in te delen — De betere boekhandel heeft kasten vol boeken over time management, Getting Things Done bijvoorbeeld. Verslind die boeken! Het is cruciaal om jezelf een goede werkwijze aan te leren, want dat scheelt enorm veel tijd, je voorkomt losse eindjes, voorkomt vooral dat je jezelf over de kop werkt, en je hebt daardoor alle knoppen goed staan om zo klantgericht mogelijk bezig te kunnen werken.
    En een ander boekje wat ik met plezier heb verslonden is E-Myth revisited. Een al wat ouder boekje met op bladzijde 8 zoiets als: ‘waarschijnlijk deed je al jaren hetzelfde werk voor een baas, en ga je dat nu onder eigen vlag doen. Je dacht ongetwijfeld dat je het allemaal veel beter wist dan je oude baas. Je bent echter wel even vergeten dat een bedrijf runnen meer behelst.’ Slik. Hilarisch boekje met goede voorbeelden voor de startende ondernemer. Waarom goede boekjes altijd lelijke covers hebben is mij overigens ook een raadsel.
  • Communiceer helder, altijd, ook als het voor jezelf nog niet helder is — De eerste paar gesprekken die ik had met freelancers, klanten en partners vond ik erg spannend. Het is dan vermoedelijk nog niet allemaal in beton gegoten wat je exact voor hen kunt betekenen. Eerlijkheid duurt het langst, dus geef altijd aan wat jouw twijfels en overpeinzingen zijn. Als het meezit wil degene tegenover je graag met je meedenken, en dat levert waardevolle input op voor jou en je bedrijfstoekomst.
  • Zet kleine stappen, val vaak en hard, én sta áltijd op — World domination. Tuurlijk wil je dat, Pinky. Maar dat is ongetwijfeld niet morgen. Creëer haalbare doelen voor jezelf, zorg dat je een aantal spiegels om je heen verzamelt, met wie je regelmatig kunt sparren. Durf te falen, trek niet te sneller de stekker uit iets als het even tegenzit, maar doe alles met een lange adem. En als je dan faalt; prima. You’ve tried. En nu doorpakken! Stilstaan is voor watjes.
  • Zorg goed voor jezelf — ‘Ja, bolle, jij hebt makkelijk praten’. I know, I know, dit is ook een note to self. Ik rook, eet regelmatig ongezond (damn you, thuisbezorgd.nl!) en sport veul te weinig. En toch. Gezond zijn is zo belachelijk belangrijk voor ondernemen. Je moet fit zijn, voor ieder gesprek opnieuw, je moet lange dagen en weekenden kunnen doorwerken als de poep de ventilator raakt, en klaar zijn om te incasseren. Gezonde voeding, goed bewegen en goed in je vel zitten is daar cruciaal voor. Dus; dat is mijn doel voor de volgende 21 maanden ondernemen. Get healthy, and stay that way!

En laat me vooral weten of je hier iets aan hebt gehad :) Dankjewel voor het lezen!

15 gedachten over “21 maanden ondernemen: een tussenbalans”

  1. Goed en herkenbaar verhaal, Jeroen! Die paar typo’s zijn je direct vergeven :)
    @Corso: er waren al 2 recruiters die me mailden dat ze me graag wilden ‘helpen’ als ik nog een vordering op die toko had. de één zijn dood…
    Ben nog steeds heel blij met onze samenwerking, en heel benieuwd naar de CabFab. Tot vanavond bij onze ongezonde maaltijd! :)

  2. Oh, nouja, noem ze vooral, dan wijzig ik ze even. Ik zag door de bomen geen bos meer joh ;-)

    Ja, het is best naar gegaan met Corso. We hebben er een paar slechte nachten van gehad, maar er vooral veel van geleerd. Dat is ook wat waard!

    Tot vanavond, Hans! :)

  3. Wat een mooi, eerlijk, oprecht verhaal, Jeroen! Ik ben mij praktijk voor supervisie & coaching & art therapie aan het herstarten, die ik om twee belangrijke redenen weinig aandacht heb kunnen geven. Ik haal inspiratie uit jouw verhaal. Ik wens je toe dat je de komende jaren met heel veel plezier zult blijven ondernemen. En natuurlijk met evenveel succes!! Liefs!

    1. Thanks maestro, goed om te horen dat het enerzijds herkenbaar is, en dat je dezelfde visie hebt. Laten we inderdaad nog even snel een vette bek halen, straks kan het niet meer ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *